** ของชำรุดชิ้นต่อไป **

อยากให้โลกนี้ไม่มีเรื่องเศร้า

ว่าแต่ ไม่เศร้า แล้วฉันจะเอาอะไรมาเขียนล่ะ?

สิ่งที่อยากทำตอนนี้

อยากมีหนังสือ อยากมีผลงาน

ฝันที่เป็นฝัน มองดูห่างไกล

แม้แต่ "สไตร์การเขียน"

ก็ไม่รู้ว่า ไปติดใครเขามา หรือว่าเป็นอย่างนี้เอง

ประชดประชัน

โลกไม่ใช่ที่ของเรา

ไปสร้างโลกใหม่กันไหม?

โลกที่มีแค่ ฉัน กับเธอ

ไปสร้างโลกใหม่กันไหม?

เอาให้สวยๆสนุกๆ

ไม่ให้มีเรื่องทุกข์อะไร

แต่บางที "การไม่มีความทุกข์ใดๆ"

ก็เป็นความทุกข์อย่างหนึ่งเหมือนกันนะ

เขาว่ากันมา แล้วเขาก็ว่ากันไป

โลกนี้เดินผ่านหน้าฉันช้าๆ

แล้วค่อยเร็วขึ้น เร็วขึ้น

จนมองตามไม่ไหว

ไม่ทันแล้วโลกนี้

ไม่ทันแล้ว ... หัวใจ

สรรพเสียงรอบข้างกลายเป็นเสียงหวู่หวี่

พึมพำผ่านกันมา แล้วก็พึมพำผ่านกันไป

บอกเล่าเรื่องราวของโลกหล้า

ที่บางที ... ไม่สำคัญอะไรกับตัวเอง

เสือ-กแส่ สาระแน

ห่วงมากๆ รักมากๆ สงสัยว่าได้อะไร

ถ้าส่งไปไม่ถึง

ถ้าคนรับไม่เข้าใจ หรือไม่รับ

โลกเหงาคงเหงากว่าเดิม

เที่ยวเข้าไปยุ่มย่ามตามชีวิตของใคร

จัดระเบียบให้ชีวิตเขา

แล้วชีวิตเราล่ะ เป็นยังไง

มองกลับมาบ้างไหม

ไม่รู้หรือไงว่า มันรกเกินทนแล้ว

จงใจหยุดนิ่ง

จากที่เคยวิ่งตาม

จงใจหยุดนิ่ง เพราะตามไม่ไหว

ทรุดลงนั่งช้าๆ มองโลกวิ่งผ่านไป

เป็น"ของชำรุด" ของโลก

คล้ายตุ๊กตากลเก่าๆผุพัง

ถึงจะอยากชักเชิดแค่ไหน

แค่หยิบขึ้นมา ตุ๊กตานั่น

ก็อาจกลายเป็นฝุ่นผงไปในทันตา

ของชำรุดชิ้นต่อไป

โลกบุบเบี้ยวกร่อนพัง

เต็มไปด้วยผู้คนโอบล้อม

จนกล้ายเป็นลูกกลมกลวงๆ

ที่มีเปลือกนอกเป็น "คน" มากมาย

เราไม่ได้หมุนโลกแล้ว

แต่เราหมุนกันและกัน

โลกกลายเป็นแค่ "นามธรรม"

ของสิ่งที่เรียกว่า "สังคม"

"ของชำรุดชิ้นต่อไป"

กองกันอยู่ในหลืบมุมต่างๆของผู้คน

เราไม่หมุนใคร และไม่มีใครใส่ใจจะหมุนเรา

เราเพียงเฝ้าอธิษฐาน

ให้โลกนี้หมุนต่อไป และต่อไปดังเดิม ....

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

"ขาดความต่อเนื่องนะคะนักศึกษา"

555

แม่ลิลลี่
10 ธ.ค. 2549 เวลา 21:23 น.