ชุมชนโบราณในเขตมหาสารคาม ปรากฏหลักฐานว่ามีผู้คนเข้ามาอาศัยตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์แล้ว และมีการดำรงเรื่อยมาจนถึงสมัยทราวดี และสมัยลพบุรีอย่างชัดเจน บางแห่งมีการอยู่อาศัยซ้อนทับบริเวณชุมชนโบราณหลายยุคหลายสมัย
ในเขตจังหวัดมหาสารคาม ได้พบร่องรอยชุมชนโบราณที่มีคูน้ำ คันดิน รูปวงกลมหรือวงรี บ่งบอกว่าเป็นวัฒนธรรมทราวดีถึง 43 แห่ง เช่น บริเวณวัดพุทธมงคล อำเภอกันทรวิชัย บ้านเชียงเหียน อำเภอเมืองมหาสารคาม โนนเมืองเหิน อำเภอบรบือ บ้านหนองแสง อำเภอวาปีปทุม บ้านหนองทับช้าง อำเภอยางสีสุราช บ้านเมืองเตา อำเภอพยัคฆภูมิพิสัย เป็นต้น
ส่วนวัฒนธรรมขอมนั้น ได้เข้ามาในช่วงพุทธศตวรรษที่ 16 ดังปรากฏหลักฐานจากศิลาจารึกที่บริเวณศาลานางขาว และพบว่ามีโบราณสถานศิลปะของขอม จำนวน 12 แห่ง เช่น กู่สันตรัตน์ กู่ทอง กู่ศาลานางขาว อำเภอนาดูน กู่บ้านแดง กู่บ้านสนาม อำเภอวาปีปทุม กู่บ้านเขวา อำเภอเมืองมหาสารคาม กู่บัวมาศ อำเภอบรบือ เป็นต้น
เมื่ออิทธิพลขอมเสื่อมหลังสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 จนกระทั่ง ภึงปลายพุทธศตวรรษที่ 19 พระเจ้าฟ้างุ้มได้ราชสมบัติในเมืองเชียงดง เชียงทองแห่งราชอาณาจักรล้านช้าง แล้วเปลี่ยนชื่อเมืองเป็นหลวงพระบาง จึงได้ขยายอำนาจลงมาทางลุ่มน้ำโขง
Random Posts
No Comment
Sorry the comment area are closed