devil's trill*

เมื่อวาน เราไปเรียนสังคมที่อาคารวรรณสรณ์ หรือชื่อเล่นที่รู้จักกันดีว่าอุ๊แลนด์นั่นเอง
เราเดินขึ้นบันไดเลื่อนไปชั้นสิบ แล้วก็เจอกับสิ่งที่ทำให้อึ้งอยู่นิดๆ
คือเราเจอเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆคนนึงเดินขึ้นบันไดเลื่อนมากับผู้หญิงคนนึงที่ดูจะเป็นผู้ปกครอง
ดูจากรูปร่างภายนอกเราไม่รู้หรอกว่าเรียนอยู่ชั้นไหน แต่เธอตัวเล็กมาก ให้เดาก็คงไม่เกินม.หนึ่งอ่ะ
ผู้หญิงคนนั้นถามเด็กว่าวันนี้จะไปเรียนอะไรบ้าง
เธอตอบกลับไปว่า "เรียนเคมีอาจารย์อุ๊ เรียนฟิสิกส์ที่(ฟังไม่ทัน) แล้วก็เรียนชีวะค่ะ"

โอเค๊~ ไม่ค่อยเท่าไหร่ เพราะสมัยนี้โรงเรียนกวดวิชาเริ่มขยายเนื้อหาไปสอนเด็กม.ต้นด้วยแล้ว
แต่ก็แอบคิดถึงตัวเองสมัยม.ต้นไม่ได้ ไม่เคยเรียนพิเศษอะไรเลย เรียนแต่เปียโนกับภาษาจีน
สมัยนั้นที่เห็นเพื่อนเรียนก็จะเรียนเลข เรียน"วิทยาศาสตร์" อะไรประมาณนี้
(ไม่เคยได้ยินเพื่อนคนไหนบอกเลยว่าไปเรียนฟิสิกส์ ไปเรียนเคมี (= =))

ขากลับ เดินลงบันไดเลื่อน ทีนี้เราเจอเด็กผู้ชายตัวเท่าเด็กผู้หญิงที่เจอตอนเช้าเลย
เดาอายุเด็กผู้ชายไม่ถูกหรอกนะ แต่เทียบกับน้องชายตัวเองแล้วคิดว่าไม่น่าจะม.หนึ่งเหมือนกัน
(คิดว่าเด็กกว่านั้นซะด้วยซ้ำ รูปร่างยังกะเด็กประถมแน่ะ ตัวเล็กมากกกกกกก)
เด็กคนนี้เดินมากับผู้ปกครองอีกเหมือนกัน ผู้ปกครองก็ถามเด็กว่าวันนี้เรียนอะไรไปบ้าง
เด็กคนนี้ก็ตอบว่า "เรียนเคมีม.สี่เทอมหนึ่งคับ"

โอ๊วววววว~ อีฝ้ายช็อกค่ะ เด็กตัวกะเปี๊ยกแค่นี้มาเรียนเคมีม.สี่!!!
(หรือสมัยนี้มันไม่แปลกแล้วรึไงนะ??)
แล้วก็ได้ยินเขาคุยๆกันต่อ เด็กก็บอกว่าเรียนไม่รู้เรื่องเลย มีแต่ให้ทำโจทย์ๆ แล้วก็ไม่อธิบาย

น้องเอ๋ย ไม่ใช่อาจารย์ไม่อธิบายค่ะ แต่ความคิดน้องมันยังไม่พร้อมที่จะคิดวิเคราะห์วิชาเคมีได้ต่างหาก!
ใครที่เคยเรียนคอร์สม.สี่เทอมหนึ่งของอาจารย์อุ๊คงพอจำได้
มันเป็นเรื่องทฤษฏีเกี่ยวกับอะตอม+ตารางธาตุ อาจารย์อุ๊ก็ให้ทำโจทย์แหลกเพื่อปูพื้นฐานให้แน่น
ตอนที่เราอยู่ม.สี่แล้วมาเรียนเรื่องนี้ เรายังคิดว่าการเริ่มต้นเรียนเคมีมันยากเลย
แล้วจะไปอะไรกับเด็กม.ต้น(รึเปล่าก็ไม่รู้)ล่ะ??

การเรียนล่วงหน้ามันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไรเลยนะ
เพียงแต่เราคิดว่า เรียนล่วงหน้ากันเป็นปีๆหลายปีแบบนี้ มันมีประโยชน์อะไรกับเด็กเหรอ??

การศึกษามันควรจะมีเป็นระบบขั้นตอน ค่อยๆฝึกให้เด็กทำความเข้าใจกับศาสตร์นั้นไปเรื่อยๆ
อย่างวิชาศิลปะ เด็กประถมก็จะนั่งวาดรูปทรงง่ายๆไป พอขึ้นมามัธยมค่อยเรียนรู้เรื่ององค์ประกอบ
เราคงไม่สามารถเร่งรัดให้เด็กประถมวาดรูปสีน้ำมันออกมาสวยได้ไม่ว่าจะเรียนอัดแค่ไหนก็ตาม
เพราะว่าเด็กยังไม่สามารถคิดอะไรให้ออกมา"ศิลป์"อย่างผู้ใหญ่ได้

ศาสตร์อย่างวิชาวิทยาศาสตร์ก็เหมือนกัน
โอเค เด็กอาจจะไปเรียนพิเศษข้างนอกมาจนจบเนื้อหาม.ต้นตั้งแต่ป.หกแล้วก็ได้
แต่ปกติแล้วความคิดหรือประสบการณ์ของเด็กป.หกมันสู้ของเด็กม.ปลายไม่ได้หรอก
การจินตนาการภาพหรือการวิเคราะห์มันก็ย่อมด้อยกว่า
เราไม่คิดหรอกนะว่าเด็กคนนั้นจะเข้าใจวิทยาศาสตร์ถ่องแท้ทั้งหมด
ในเมื่อเขาต้องเรียนวิชาที่โรงเรียนไปด้วย และเรียนพิเศษแบบอัดความรู้เข้าไปในสมองขนาดนั้น
เวลาที่ควรจะได้พักผ่อนสมอง ทำกิจกรรม ทบทวนบทเรียนที่โรงเรียน ก็กลายว่าต้องไปเรียนตลอด
แบบนี้มันดีกับเด็กจริงๆเหรอ?? เป็นการปูพื้นฐานวางอนาคตให้เด็กจริงๆเหรอ??
เด็กที่เรียนฟิสิกส์เคมีชีวะตั้งแต่ม.ต้น เขารู้ตัวเองแล้วเหรอว่าอยากเรียนสายอะไร??

หรือเด็กสมัยนี้อาจจะวิวัฒนาการ เข้าใจไฟฟ้าแม่เหล็กตั้งแต่ประถมก็ได้เนอะ (บังเอิญว่าชั้นมันโง่น่ะ)

สรุปแล้วเราสงสัยเหลือเกิน ว่าการยัดวิชาเข้าไปในสมองเด็ก ให้เด็กเรียนล่วงหน้ามากมายขนาดนั้น
เพื่ออะไรกันแน่??