KRISS

คือว่า พี่ตั้มได้ให้ link นี้ ซึ่งเป็นแรงบันดาลใจให้ผมเขียนของผมมั่ง แต่ทีนี้ ประสบการณ์ผมมีแค่ 5 ปีว่ะ ก็ขอเขียนแค่ 5 อย่างพอ อีก 5 ปีค่อยมาเขียน 10 อย่างนะ แฟนๆก็ติดตามให้ถึุงละกันขรับ ของอันนั้นเขามาแนว developer ผมขอแนวบริหารนิดๆละกัน

บางคนถามว่าไปยึดติดอะไรกับอีแค่การอยู่มานานกว่า และผมเคยเป็นบางคนเหล่านั้นครับ แต่พอเวลาผ่านมาเรื่อยๆ แต่ละปี แต่ละปี ผมเริ่มมองเห็นตัวเองตอนเด็กเดินออกไปจากตัวผม ผมคิดว่าไอ้นั่นมันห่างจากผม 5 ปีพอดี บางทีก็จับมันมานั่งโต้แย้งกันไปมาให้เป็นที่สนุกตอนดูหน้ามันเวลาเถียงข้างๆคูๆ ผมกระหายใคร่รู้เหลือเกินว่าอีก 5 ปีผมจะเดินออกมาได้อีกครั้งหรือไม่ ก็เลยมาเขียนเอาไว้ให้ตัวเองขำเล่นในอนาคต

นี่คือ 5 อย่างที่(ทำไม)ไม่มีใครบอกผม(วะ)ก่อนมาเขียนโปรแกรมหาเลี้ยงชีพ

1. คุณไม่ต้องเรียนจบ IT ก็สามารถเขียนโปรแกรมหาเลี้ยงชีพได้ จริงๆแล้ว ไม่ต้องจบปริญญาตรีด้วยซ้ำ
   อันนี้เป็นความจริงอย่างยิ่ง ผมคือ living example ตัวเป็นๆ ที่เรียนวิศวฯเคมี และเรียนไม่จบด้วย ตอนนี้องค์กรผมก็เป็นองค์กรระดับมืออาชีพที่มีสมาชิกกว่า 20 คน ไม่ใช่ว่าเรียนไม่จบแล้วต้องไปเป็นฟรีแลนซ์อย่างเดียว (อันนี้ยกเครดิตให้ทีมครับ ทีมดีก็เกื้อหนุนกันเอง) แล้วก็พลังแห่งความไม่รู้นี่ก็ทำให้เราคิดอะไรที่คนที่เรียนมาคิดไม่ออกได้เหมือนกัน
2. คุณไม่ต้องเรียนจบ IT ก็สามารถเขียนโปรแกรมหาเลี้ยงชีพได้ จริงๆแล้ว ไม่ต้องจบปริญญาตรีด้วยซ้ำ แต่มันยากโว้ย
   กว่าจะมาได้ขนาดนี้ ต้องกระอักเลือดอยู่เป็นปี กว่าจะหา process การทำงานที่ดีจนนำน้องๆเป็นทีมพัฒนาขึ้นมาได้ ซึ่งเวลาในการลองผิดลองถูกนั้นให้อะไรหลายอย่างเหมือนกัน แต่ถ้าตีออกมาเป็นตัวเงินแล้วผมว่าไปจ่ายตังเรียนวิศวกรรมซอฟต์แวร์แบบตั้งใจเรียนหน่ิอยน่าจะคุ้มค่ามาก ล้อข้อ 1 ด้วยการบอกว่า พลังแห่งความไม่รู้เนี่ยทำให้เราคิดอะไรที่คนที่เรียนมาคิดออกไม่ออก งงมะ อิๆ
3. การนำทีมเป็นเรื่องที่คุณต้องทำอย่างเต็มใจและไม่ลังเล
   หากคุณมาแนว “ผมไม่เก่งเรื่องคน” “ผมไม่ชอบนำคน” คุณไม่รอดแน่ และทีมคุณก็จะฉิบหายเพราะคุณมัวมาเกรงใจ หรือกั๊กๆอยู่ คุณต้องเดินตามทาง เหมือน Neo ใน the Matrix ไม่ต้องคิดลังเล ถ้าจะนำก็นำเลย อย่าเหลาะแหละ การนำทีม กับ การเป็นนาซีมันต่างกันเยอะ ไม่ต้องกลัวใครว่าเป็นเผด็จการ หัวหน้าที่กลัวโดนด่าคือหัวหน้าที่ไม่รับผิดแต่จะเอาชอบอย่างเดียว
4. ซื้อดีกว่าสร้าง
   เวลามีโปรเจ็คอะไรเข้ามา ให้ design ตัวแกนให้ดีๆ และพยายาม shopping ให้มากๆ ต้องเป็นคนทันโลกอยู่เหมือนกัน ซื้อแล้วเอามาประกอบ และสร้างเฉพาะส่วนที่เป็นหัวใจ หรือจุดขายของเรา อย่าสร้างทุกอย่าง เชื่อผมเหอะ ถึงแม้จะภูมิใจ และสนุก หรือได้ความรู้ แต่มันเปลือง และงานมักตกมาตรฐานโดยไม่จำเป็น (ผมติดกับดักนี้อย่างแรงเพราะคิดว่าทำเองจะประหยัด ปรากฏว่าใช้เวลาทำสิ่งที่มีขายอยู่แล้วอยู่หลายเดือน ได้ของห่วยกว่าที่มีขาย และตีราคางานเล่นๆแล้วแพงกว่าที่มีขาย นี่ยังไม่รวมเงินที่เสียไปจากการออกตลาดช้าอีกเป็นเท่าทวีคูณ)
5. คนส่วนใหญ่ในโลกไม่ใช่คนเขียนโปรแกรม
   ปัญหาการคุยกันไม่รู้เรื่องมันมักใหญ่กว่าที่คุณคิด เพราะหากด่วนสรุป หรืออาศัยความมึนของลูกค้า ระหว่างเราปล่อยศัพท์แสง ช่วงชิงจังหวะเซ็นสัญญา หรือทำโปรแกรมจนเสร็จ เรามักจะต้องต้องทำใหม่ หลายรอบด้วย ซึ่งอันนี้แก้ไม่ได้ด้วยการทำ Spec ยาว 100 หน้า เพราะไม่มีใครเขาอ่านของเมิง
   ดังนั้นเวลาไปคุยกับใคร (เช่นกับแฟน) ให้ลดอาการอวดศัพท์อวด geek บ้าง เราจะสนอง need ชาวบ้านได้มากขึ้น หากอยากโชว์ศัพท์ให้ไปเขียน blog ส่วนตัว
6. อันนี้สำหรับคนเริ่มหัด –>ทางลัดตอนผมหัดคือหาอะไรที่มันเกินตัวมาทำ โดยประเมินช่วงเวลาศึกษาด้วย
   ผมหัดเขียนโปรแกรมจาก skill คอมพิวเตอร์ระดัีบไม่รู้จัก excel จนเขียนโปรแกรมบัญชีเล็กๆได้ ใช้เวลา 2-3 เดือนเท่านั้นด้วยวิธีนี้ พยายามไปหาบ้านเพื่อนหรือบ้านแฟนที่ทำธุรกิจ แล้วเสนอตัวทำโปรแกรมให้ถูกๆ และตั้งเป้าให้มันใช้ได้จริง จะดีกว่านั่งเขียนตามหนังสือ ซึ่งแม่งก็ work ชัวร์ๆอยู่แล้ว เราจะไม่เจอปัญหาใดๆจากการทำตามหนังสือนอกจากเราจะอ่านหนังสือไม่ออก
7. พอๆ เขาเอา 5 ข้อโว้ย

อีก 5 ปีเจอกันครับ

อ่านนี่ด้วยดิ:

• No related posts