จากการศึกษาครั้งนี้ก็น่าประหลาดใจเช่นกันที่พบว่าสามีที่มีเมียน้อย มีเพียง 10% ที่บอกว่าไม่มีควา,สุขในชีวิตสมรส ส่วนใหญ่ถึง 90% ยังมีความสุขดีในครอบครัวเดิมแต่ก็ยังไปมีภรรยาน้อยอยู่ดี ข้อนี้ช่วยให้ภรรยาหลวงไม่ต้องตกเป็นจำเลยของปัญหาเลย เพราะต่อให้สามีรู้สึกไม่มีความสุขในชีวิตคู่จริง ก็ยังต้องช่วยกันแก้ไข ไม่ใช่นำไปเป็นข้ออ้างในการมีภรรยาอีกคน หรือไม่สามีควรต้องจบชีวิตคู่กับภรรยาเดิมให้เรียบร้อยเสียก่อนน่าจะถูกต้องกว่าที่จะสร้างปัญหาใหม่ซ้อนขึ้นมาบนปัญหาเดิม ซึ่งพลอยทำให้ลูกต้องรับกรรมตามไปด้วย
       
       4. สาเหตุอื่นๆ สามีหลาย ๆ คนพูดว่าที่มีภรรยาน้อยเพราะภรรยาน้อยสามารถให้ประโยชน์กับตน เช่น เงินทอง ข้าวของและสามารถสนับสนุนให้ก้าวหน้าในหน้าที่การงานที่ทำอยู่ เพราะภรรยาน้อยมีเส้นสายหรือมีผู้ใหญ่ที่ภรรยาน้อยวิ่งเต้นให้ได้ บางคนจะอ้างว่าที่ไปมีเมียน้อย เพราะเป็นเพียงวิธีหาความสุขของผู้ชายเท่านั้น สามีบางคนเห็นว่าการมีเมียน้อย เป็นความสามารถของสามี คือสามารถทำให้ผู้หญิงมายอมเป็นเมียน้อยของตนได้
       
       วิเคราะห์ให้ดีจะเห็นว่าสาเหตุหลักที่ทำให้ผู้ชายเหล่านี้ไปนอกใจภรรยาก็คือบุคลิกนิสัยส่วนตัวนั่นเอง เพราะพบจากการสัมภาษณ์ว่าคนเหล่านี้มีปัญหาบุคลิกภาพหลายๆ อย่างเป็นพื้นฐานหรือต้นตอเดิม คือพบว่าเป็นคนมีอารมณ์อ่อนไหวเปลี่ยนแปลงง่ายไม่ชอบตัดสินใจ ไม่ชอบคิดมาก ปล่อยตามสบาย ไม่ชอบแสดงออก หุนหันพลันแล่น เป็นต้น
       
       คุณสมบัติเหล่านี้ทำให้ควบคุมอารมณ์ได้ไม่ดี จะชอบปล่อยตัวปล่อยใจไปเรื่อยๆ แล้วแต่เหตุการณ์จะพาไป หรือไม่ยับยั้งชั่งใจให้ดี ไม่พยามยามหักห้ามใจไม่ให้ทำผิด ไม่ข่มใจ ไม่อดกลั้น ไม่หยุดตัวเอง ไม่ยุติปัญหาตั้งแต่ต้น แล้วพาไปสู่การพ่ายแพ้แก่อารมณ์ของตนหรือที่เรียกอีกอย่างว่า แพ้ต่อกิเลสตัณหาของตน เพราะไม่ใช่ผู้ชายทุกคนที่ใกล้ชิดผู้หญิงอื่นหรือมีโอกาสที่มีผู้หญิงอื่นมาเสนอตัวแล้วจะต้องลงเอยด้วยพฤติกรรมนอกใจภรรยาเสมอไป ซึ่งน่าดีใจที่ผู้ชายส่วนใหญ่ 75-80% ยังมีคุณธรรมมีบุคลิกนิสัยที่ดีอยู่ที่ทำให้สถาบันครอบครัวอยู่ดีมีสุขและเข้มแข็ง ดังนั้นจึงเป็นการตอกย้ำอีกครั้งว่าการเลือกคู่ต้องดูนิสัยใจคอให้ดีๆ