บทที่ 1 : อะไรของมึงว่ะ

กรี๊งๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียงออดบอกเลิกเรียน เฮ้อหมดคาบซะทีจะได้กลับหอง่วงนอนเหลือเกิน
นี้เป็นชีวิตประจำวันของผมครับตื่นเช้ามาต้องมาเรียน เลิกก็กลับ เป็นธรรมดาของเด็กเรียนอย่างผม(แอบชมตัวเอง)ผมเรียนสายพาณิชย์อยู่วิทยาลัยแห่งหนึ่งในวิทยาลัยของผมก็จะมีสายช่างรวมอยู่ด้วย ผมไม่ค่อยกล้าเดินผ่านไปหรอกครับกลัวผ่านพวกช่างแล้วมันจะหาเรื่อง รู้ ๆ อยู่พวกนี้โหดร้าย ผมไม่ค่อยชอบสายช่างซักเท่าไรไม่รู้เป็นงัย แต่วันนี้มีเหตุให้ผมต้องเดินผ่านทางเส้นนั้นพอผมเดินผ่านก็มีเด็กช่างนั่งอยู่ที่ม้าหินอ่อนแต่ละคนน่ากลัวชะมัดเลยถึงจะดูดีหล่อแต่ผมว่าเถื่อน ๆ ยังไงไม่รู้ (ไม่มีใครรู้หรอกนะครับว่าผมชอบผู้ชายเหมือนกัน) มีคนหนึ่งมองมาทางผมตาตาดีทีเดียว ผมเหลือบตาไปมองนะครับแล้วก็รีบ ๆ เดินผ่านไปผมรีบมาที่รถแล้วบึ่งออกไป สักพักโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
?ฮัลโล มีอะไรไอ้วัด?
?ไอ้ เจต เย็นนี้ไปเที่ยวกันไหมวะ?
?ที่ไหน?
?ก็.......ไง?
?เอ่อ กี่โมงละ?
? 4 ทุ่มนะมึงอย่าเลทอีกละ?
?เอ่อ? ผมกลับมาถึงคอนโดก็รีบนอนเลยเดี๋ยวตื่นไม่ทันไปเที่ยว 4 ทุ่มผมก็รีบออกจากคอนโดเพื่อไปยังจุดนัดพบ ไปถึงก็มีเพื่อน ๆ รออยู่แล้ว3,4 คน ในนั้นก็มีไอ้วัดที่โทรชวนผมตั้งแต่ตอนเย็น ไอ้วัดเป็นเพื่อนสนิทของผมตั้งแต่เรียนมัธยมแล้วครับ จนเดี๋ยวนี้อยู่ปวส. ผมกินเหล้ากับเพื่อนจนเที่ยงคืนจึงขอตัวกลับก่อน ผมเดินออกจากเธคแต่ก็เดินออกมาอีกไกลเพราะว่ารถจอดอยู่ไกลจากเธคพอสมควร พอมาถึงรถกำลังจะเปิดเข้าไปก็ได้ยินเสียงเหมือนคนตีกัน แล้วก็มีคนวิ่งมาทางผมยืนอยู่ผมรีบไขกุญแจอาจเป็นเพราะความกลัวกุญแจจึงหลุดมือตกพื้นผมรีบเก็บกุญแจขึ้นหันไปอีกทีก็มีคนคนหนึ่งวิ่งมาชนผมล้มลงคนนั้นรีบคลานเข้าไปใต้ท้องรถผมผมรีบลุกขึ้นแล้วก็มีผุ้ชายอีก 3 คน วิ่งตามมาพร้อมด้วยไม้ในมือ ผมภาวณาในใจให้ไอ้พวกนั้นวิ่งผ่านผมไปไวไว ผมพยายามที่จะไม่หันไปมอง จนพวกนั้นมันวิ่งหายไปกับความมืด เฮ้อ นึกว่าจะโดนด้วยซะแล้ว ผู้ชายคนเมื่อกี้ค่อย ๆ คลานออกมาจากใต้ท้องรถผม อ้าว เด็กช่างเมื่อเช้านี้ สภาพตอนนี้โดนซะเยินเลยครับหัวแตก ปากแตก ลุกขึ้นยืนได้ผมก็ถาม
?เป็นอะไรไหม ไปโรงโรงบาลไหม?ที่ผมถามก็ตามมารยาทนะครับ เห๋นหัวแตกมันเลือดไหลออกมาเยอะเหมือนกัน ไม่อยากเห็นคนตายต่อหน้า แล้วชายผู้นั้นก็เดินอ้อมไปฝั่งตรงข้ามคนขับ
?เปิดประตู รถดิ จะรอให้มันมากระทืบซ้ำเหรอ? อ้าว กูผิดเหรอเนี๊ยะ ผมเปิดประตูแล้วรีบเข้าไปในรถโดยมีชายคนนั้นเปิดเข้ามาด้วยจากนั้นก็ปรับเบาะให้เอนนอนผมขับรถออกมามองดูยังเห็นไอ้พวกนั้นหันรีหันขวางคงจะยังมองหาชายคนที่นอนในรถผมอยู่ ในรถผมไม่กล้าที่จะถามอะไรจนผมพามาถึงโรงพยาบาลพยาบาลก็พาเข้าห้องทำแผล ผมว่าจะกลับแต่คิดไปคิดมาพาเขามาแล้วคงต้องพาเขากลับผมนั่งรอประมาณ ครึ่งชั่วโมง เขาคนนั้นก็เดินออกมา
?มานี้ก่อน? ผมก็ลุกตามไปอย่างง่ายดาย
?จ่ายตังให้หน่อย ไม่มีตัง? เขาคนนั้นยื่นบิลค่ารักษาให้ผม อะไรวะ มาเสียตังให้ใครเนี๊ยะ แต่ไหนไหนก็ไหนไหนแล้วเห็นว่าอยู่เรียนที่เดียวกัน จึงไปจ่ายเงินให้ จ่ายเงินรับยาเรียบร้อยเราก็กลับมาที่รถ
?จะให้ไปส่งไหม? ผมหันไปมองชายคนนั้น เขายังทำท่าไม่สนใจอะไร
?ไปสิ?
?แล้วพักอยู่ไหนละ?
?แถว ๆ ที่เรียนนั้นแหละ?
?งั้นก็บอกทางแล้วกัน? เขาคนนั้นก็บอกทางกลับที่พักของเขา จนผ่านไปได้ซักพักผมก็ลืมถามไปเลยว่าชื่ออะไร
?ชื่ออะไรนายนะ?
?แม็ก? เย็นชาจังเลยคนอะไรแน่ละหนานักเรียนช่าง มีอะไรก็ใช้กำลัง ยังงี้แหละดีแล้วไม่มีเพื่อนเรียนสายช่าง จนมาถึงของแม็ก ผมจอดรถเสร็จ แม็กก็เดินลงรถไปเลย จะขอบใจซักคำก็ไม่มี ช่างเหอะไม่ต้องไปสนใจ ถือว่าทำบุญ ผมขับรถกลับคอนโด ถึงคอนโดแล้วก็หลับเลยตื่นเช้ามาก็มาเรียนตามปกติผมไม่ได้เล่าเรื่องนี้ให้เพื่อคนไหนฟัง จนพักเที่ยงผมก็ไปทานข้าวกับไอ้วัด ก็เห็นแม็กทานข้าวอยู่กับกลุ่มเพื่อน แต่ผมก็ไม่ได้สนไปมองนะครับบังเอิญเห็น
?มึงมองใครวะไอ้ เจต?
?เปล่านี้ กูก็มองทั่ว ๆ ไปแหละ? ทานข้าวเสร็จผมก็เดินกลับแต่ก็ได้ยินเสียงคนวิ่งตามมา
?เฮ้ย? ผมกับไอ้วัดหันไปตามเสียงพร้อมกับดึงแขนผมไว้ ก็แม็กนั้นแหละครับวิ่งมา
?วันนี้มึงว่างปะ? ไอ้วัดหันมามองผมแล้วหันไปมองแม็ก
?ว่างมีไร?
?กูจะเลี้ยงข้าวมึงเย็นนี้?
?เลี้ยงทำไม?
?ก็เลี้ยงที่มึงช่วยกูไง แล้วนี้เงินค่าหมอ? แม็กยื่นเงินค่าหมอให้ผม
?ไม่เอา ไม่เป็นไรหรอก?
?มึงจะเอาดีดี หรือว่ามึงจะเอาด้วยน้ำตา? ป่าเถื่อนจริง ๆ เลย
?มึงรับไว้สิไอ้เจต กูยังไม่อยากกินตีนนะมึง? กูรู้แล้วผมก็รีบรับเงินมาไม่อยากกินตีนเหมือนกัน
?เลิกเรียนแล้วมึงมารอกูอยู่ตรงนี้นะ?
?ที่นี้นะ?
?เออ แล้วมึงจะไปรอที่ไหน อย่าให้กูมารอนะมึง? แล้วแม็กก็วิ่งกลับไป จะถามชื่อเราสักคำก็ไม่มีเฮ้อ
?มึงไปรู้จักมันตั้งแต่เมื่อไร? ไอ้วัดเริ่มถามผม ผมจึงเริ่มเล่าเรื่องให้มันฟัง
?ระวังเถอะมึงซักวันมึงจะซวยไปคบกับไอ้พวกช่าง? ดูปากมันช่างอวยพร ตอนเย็นผมก็รีบมาตามนัดครับ ไม่อยากมีเรื่อง ซักพัดแม็กก็ขี่มอไซด์มา โอ้ โฮ้ แต่งซะจำสภาพรถไม่ได้เลยนะ
?ไปขึ้นรถ? อย่าบอกนะว่าจะให้ซ้อนมอไซด์คันนี้ไปมันไปได้เหรอโหลดซะเตี้ยขนาดนั้น
?เร็ว ๆ ดิ? มันจ้องมาตาเขม็งเลย เอาวะเป็นไงเป็นกันผมจึงขึ้นซ้อนท้ายมอไซด์มัน เย็นดีนะ ไม่ได้ซ้อนมอไซด์ใครมานาน แม็กพาผมมานั่งร้านอาหารแบบ ข้าง ๆ ทางนะครับ มานั่งปุ๊ปแม็กก็สั่งโน้นสั่งนี้2-3อย่าง พากูมาเลี้ยงไม่ถามซักคำว่าจะกินอะไร สั่งเองหมด
?มึงกินเบียร์ไหม? แม็กถามผม แต่ผมยังไม่ทันตอบ
?ลีโอ ขวดครับ? จะถามกูทำไม
?มึงชื่ออะไร? นึกว่าจะไม่ถามซะแล้ว
?เจต? จากนั้นผมก็เริ่มถามเรื่องนั้นเรื่องนี้ไปทั่วละครับ ถึงได้รู้ว่าแม็กเรียนอยู่ช่างกลโรงงาน แผนกนี้ขึ้นชื่อเหลือเกินกับการชกต่อย ผมนั่ง ๆยังเสียวเลยกลัวว่าแม็กจะมีโจทย์เดี๋ยวซวยไปด้วย
?ไอ้เจต ทีหลังมึงมีเรื่องกับใครมึงบอกกูนะ กูจัดการให้?
?ไม่เป็นไร เราไม่ค่อยทะเลาะใครอยู่แล้ว แล้ววันนั้นเป็นไงละถึงโดนซะขนาดนั้น?
?ไม่มีอะไรแค่ดูไม่ถูกโฉลกก็เลยหาเรื่องแม่งเลย? อ้าวอย่างนี้เกิดมันไม่พอใจในร้านนี้ไม่ซวยไปด้วยเหรอ
?คนเดียว กับพวกมัน 3 คนนี้นะ?
?กลัวมันทำไม มือตีนมีเหมือนกัน วันนั้นสู้ไม่ได้มันมีไม้โว้ย ไม่งั้นละกว่านั้น? สาธุ ครับ ผมกับแม็กกินเบียร์หมดไปประมาณ 8 ขวดได้มั้งครับ ผมเริ่มเมาจึงบอกให้แม็กพาผมไปส่งเอารถที่ตอนนี้ยังจอดอยู่วิทยาลัย
?นี้ แม็กไปส่งเราไปเรารถหน่อยสิ อยากกลับแล้ว?
?อะไรยังกินถึงโหลเลย? นั้นไม่เรียกว่ากินแล้วครับ เขาเรียกว่าอาบ
?ยังไม่ให้กลับ?
"ค่อยมาใหม่นะ เราง่วงแล้ว"
"กูยังไม่ให้กลับ" แม็กจ้องหน้าเหมือนผมเป็นเหยื่อของมันอย่างนั้นแหละ ดู ดู ไปแม็กก็น่ารักดีนะ แต่โหดไปหน่อยจะให้จีบแม็กมาเป็นแฟนคงไม่ไวมั้งกลัวเป็นกระสอบทราย ไหนจะตัวสูงกว่า บึกบึนกว่า ไม่อยากคิดแล้ว
"มึงไปเที่ยวกับกูต่อ"
"แต่เราไม่มีเสื้อผ้าจะเปลี่ยนนะ"
"ไปหอกู"