สมนึกเห็นสมชายท่าทางอิดโรย จึงได้เข้าไปทัก
สมนึก : สมชาย นายเป็นอะไรเหรอ ท่าทางดูเพลียจัง
สมชาย : เมื่อคืนน่ะสิ ข้างบ้านตั้งวงเหล้ากันเอะอะโวยวายร้องเพลงดังลั่นซอย ทำเอาฉันนอนไม่หลับ
ในซุปเปอร์มาเก็ตแห่งหนึ่ง เคนได้มาซื้อของเล็ก ๆ น้อย ๆ ข้าบ้าน ก็มีป้าคนหนึ่งจ้องมองเขาอยู่นาน ในที่สุดป้าคนนั้นก็เข้ามาทักเคน
ป้า : นี่พ่อหนุ่ม รู้ไหมรูปร่างหน้าตาพ่อหนุ่มเมือนกับลูกชายป้าที่เพิ่งตายไปเลย ยิ่งเห้นพ่อหนุ่มป้าก็ยิ่งคิดถึงเขา (ป้าพูดพ
เหตุการณ์นี้เกิดขึ้นระหว่างที่เพื่อนซี้ สมชายกับสมนึกกำลังนั่งดูกีฬากระโดดสูงกันอยู่
สมชาย : สมนึกนายเขื่อไหมว่า หลานฉันกระโดดได้สูงกว่าเสาไฟฟ้าอีก
สมนึก : คนหรือซุปเปอร์แมนน่ะ อย่าบอกว่าหลานแกชื่อโงกุนนะ
ณ โรงพยาบาลบ้าแห่งหนึ่ง คุณหมอกำลังซักขามผู้ป่วยหนุ่มคนหนึ่งที่เพิ่งเข้ามารักษาตัวใหม่
หมอ : คุณมารักษาที่นี่เพราะว่าอะไรเหรอครับ
ผู้ป่วย : เพราะว่าผมชอบเสื้อแขนสั้นมากกว่าเสื้อแขนยาวครับ
ปังกับเจมส์เป็นเพื่อนรักกัน ทั้งสองตัดสินใจขับรถทางไปท่องเที่ยวชนบทด้วยกัน แต่ระหว่างทางรถยนต์ของเขาเกิดเสียขึ้นมา ซึ่งก็เป็นเวลาเย็นแล้ว ทั้งสองเลยตกลงกันที่จะหาที่พักใกล้ ๆ เพื่อพักผ่อนในคืนนี้ก่อน
คุณสามีท่านใดที่เกิดหมั่นไส้คุณเมียขึ้นมาจนอยากจะใชับาทาฟาดไปสักที ลองใช้วิธีที่จะนำเสนอต่อไปนี้ดูสิครับ
เมื่อได้พบหน้ากัน การสนทนาของเพื่อรักทั้งสองจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง
สมชาย : เมื่อเย็นวานพาแฟนไปกินอาหารญี่ปุ่น
สมนึก : ดีนะ เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง
สมชาย : อยากเอาใจแฟน เลยสั่งไอติมชาเขียวสูตรอร่อยของร้านให้กิน
สมนึก : ดี ๆ แฟนจะได้รัก
เมื่อได้พบหน้ากัน การสนทนาของเพื่อรักทั้งสองจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง
สมชาย : เมื่อวานมีสาวมาขอเบอร์ฉันด้วย
สมนึก : หน้าตาดี ท่าทางเทห์ ถูกสเป็คสาว ๆ หรือไง
เมื่อได้พบหน้ากัน การสนทนาของเพื่อรักทั้งสองจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง
สมชาย : ฉันเจอสาวหนึ่ง หน้าตาสวย หุ่นดี จนฉันเอดใจไม่ไหว
สมนึก : แล้วไงต่อ
สมชาย : ฉันเลยเข้าไปทักเขาว่า “คุณครับเราเคยเจอกันที่ไหนมาก่อนหรือเปล่า”
เมื่อได้เห็นหนุ่มสาวเดินจับมือกันมาเป็นคู่ ๆ การสนทนาของเพื่อรักทั้งสองจึงเริ่มขึ้นอีกครั้ง
สมชาย : ตอนแรก ๆ ที่ฉันคบกับแฟนนะ แฟนก็พาฉันไปที่บ้าน เพื่อแนะนำให้ครอบครัวได้รู้จักฉัน
สมนึก : ดี ๆ เข้าตามตรอกออกตามประตู
นักโทษชายคนหนึ่งติดคุมานานนับสิบปี แต่เขาก็แหกคุกออกมา ระหว่างทางที่เขากำลังหนีก็ได้เจอบ้านหลังหนึ่งเข้า เข้าจึงเข้าไปในบ้านหลังนั้นเพื่อหาเงิน อาหาร และอาวุธ แล้วเขาก็ได้เจอ
ในวันหนึ่ง แจ๋วคนรับใช้ประจำบ้านทำหน้าเศร้าเดินมาบอกกับคุณนาย
แจ๋ว : คุณนายขา หนูขอโทษนะคะ หนูพลาดทำแจกกันใบใหญ่ที่อยู่กลางบ้านแตกค่ะ
นิโคจัง ชาวหมู่บ้านเพนกวิน เป็นพ่อค้าที่มีผู้คนรู้จักกันกว้างขวาง วันหนึ่งในขณะที่เขาอยู่ในตลาด เขาก็เกิดอาการอึดอัดท้อง เขาพยายามกลั้นเอาไว้นาน แต่ในที่สุดก็ทนไม่ไหว จนต้องตดออกมาป๊าดใหญ่ ซึ่งเป้นตดที่สมบูรณ์แบบทั้งเสียงและกลิ่นที่กระจายไปทั่วตลาด
โกโบริกำลังนอนรอความตายอยู่บนเตียง โดยมีฮิเดโกะนั่งเฝ้าอยู่ข้าง ๆ
โกโบริ : ฮิเดโกะ คุณยังอยู่เหรอนี่
ฮิเดโกะ : ค่ะ ที่รัก ฉันยังอยู่นี่
ในคืนหนึ่งสองพ่อลูกเป็นชาวสวนขับรถบรรทุกนำผลไม้ไปส่ง แต่ระหว่างทางเกิดอุบัติเหตุรถพลิกคว่ำผลไม้กระจัดกระจายไปหมด ผู้เป็นพ่อจึงให้ลูกชายไปตามชาวบ้านให้มาช่วยเหลือ ลูกชายจึงรีบไปที่บ้านหลังที่ใกล้ที่สุดแล้วรีบบอกกับเจ้าของบ้าน